ذلت و خوارى را به خود مىگيرد ، و اينكه جامعه‌اى بخواهد از زير بار ستم و استبعاد و خوارى درآيد خود فضيلت بزرگى است ، همانطور كه تكبر با اينكه از رذائل است ، در مقابل متكبر از فضائل مىشود ، و سخن زشت گفتن ( بدگوئىكردن ) با اينكه زشت است ، ولى از ستمگر بدگويىكردن مذمتى ندارد . « 1 » * اعراف س 205 - اغراض و خصوصياتى كه در سورهء مباركهء اعراف آمده است چيست ؟ ج - اين سوره مشتمل است بر مجموع مطالبى كه سوره‌هاى ابتدا شدهء به حروف مقطعهء « الم » و « ص » مشتمل بر آن است . در اين سوره گويا عهدى را كه خداوند از آدميان گرفته كه او را بپرستند و چيزى را شريك او قرار ندهند مبناى كلام قرار داده ؛ و آنگاه از سير تاريخى اين عهد كه برحسب مسير انسانيت در امم و قرون گذشته نموده است بحث مىكند . چون اكثر امم گذشته اين عهد را شكسته و آن را از ياد بردند ، و درنتيجه وقتى پيغمبرى در بين آنان مبعوث مىشده و آيات و معجزاتى مىآورده كه آنان را به ياد عهد خود بيندازد تكذيب مىكردند و جز عدهء كمى به وسيله آن آيات متذكر نمىشدند .

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 92 . [ با اندكى تصرف ]